Spiegelvijver
Over hitte en droogte, de keuze waar we voor staan, en wat wél kan.
(Laadt de film niet? Klik hier voor een versie in lagere resolutie.)
' The making of ..'
Ik leefde die week dicht bij het water. Dat wegtrok. Weggetrokken werd. Door bomen die in de brandende hitte hun dorst probeerden te lessen. En door grondwater-winningen die de omliggende boomgaarden van water moesten voorzien? Water voor Conférence-peren richting China ?
Ik hoorde eeuwen-oude bomen kreunen en zuchten. Voor velen van hen ligt na deze zomer de laatste zucht in het verschiet. Ik voelde de hitte, doorheen hun dunne bladerdek. Ik zag de ingehouden woede van een jonge, getatoeëerde boomverzorger. Aanstaande vader.
Het waren fantastische dagen. We genoten met velen van de zomer op het Heerlijcke domein. Ik trachtte dat te verzoenen met mijn pijnlijke waarnemingen. Eerst kronkelde ik mij daartoe in bochten. Ik forceerde zelfs mijn onderrug ! Dan vond ik een manier om vreugde en verdriet tegelijk te tonen. Ik vroeg aan mensen wat ze zagen. Ik mocht binnenkijken in hun coping-mechaniek: het 'wel-degelijk-weten' verstopt achter morsige argumenten. Het werden open ontmoetingen.
Toen er wolken over de uitgedroogde grond dreven, wist ik niet of ik moest bidden voor regen, of voor nog wat meer dorst. Want het ergste hebben we nog niet gezien. En dat zouden we misschien toch beter doen. Om in actie te komen, vòòr dat het onomkeerbaar wordt. Paniekzaaierij hebben we niet nodig. Gewoon wat werkelijkheidszin. Om er aan te werken. Ik voelde het aan de stervende bomen en mijn nageslacht verplicht om met dit filmpje nog eens aan de bel te trekken. Ik stak er uiteindelijk heel wat tijd in, en maakte er zelfs muziek bij. Neen, niet met AI.
Thuis sjouwde ik met mijn herstellende rug tonnen met water naar zieltogende jonge boompjes in het Buitenkans-bos. Net nu mijn filmpje klaar is valt er stilaan opnieuw water -met tonnen!-, zomaar vanzelf, uit lucht.
Ik geniet van de regen. Maar ik mis toch wel een beetje de zon.. Hoe snel een mens gewend raakt aan ‘altijd zon’ ! Ik begrijp nu beter dat mensen daaraan verslaafd kunnen worden en het vliegtuig pakken, met 8 miljoen per jaar, naar Gran Canaria alleen al.
Ik geniet van de regen. Maar ik mis toch wel een beetje de zon.. Hoe snel een mens gewend raakt aan ‘altijd zon’ ! Ik begrijp nu beter dat mensen daaraan verslaafd kunnen worden en het vliegtuig pakken, met 8 miljoen per jaar, naar Gran Canaria alleen al.
Een aanraderWas de tijd aan de computer, om dit filmpje en de muziek te maken, dan wel de moeite waard?
Soms vroeg ik het mij wel af. En toen kwam ik toevallig op een podcast uit van Trouw: “Voor wie het beste wil voor de planeet, en ook een leuk leven wil hebben.” www.trouw.nl/podcast/wat-wel-kan/ De podcast-afleveringen verlopen in dezelfde geest als de open gesprekken die ik kon voeren. En informatief zijn ze ook leerrijk en bemoedigend eerlijk. |
Uw superkracht
|
(The Super High Impact-initiative for Fixing Tomorrow.
De 'Shift' richt zich op vijf op onderzoek gebaseerde klimaatsuperkrachten – acties die u als burger, professional, investeerder, consument en rolmodel kunt ondernemen – en verbindt uw persoonlijke keuzes met grotere, collectieve verandering. Neem zelf een kijkje: https://jointheshift.earth/ |
Deep Dive
En nog een tip. Als professional kan je in dezelfde open geest zowel informatief als persoonlijk een versterkende ‘deep dive’ nemen in jouw bijdrage in de duurzame transitie in en met je organisatie.
Lees meer op: www.vub.be/en/news/new-host-programme-helps-deliver-sustainable-change
Lees meer op: www.vub.be/en/news/new-host-programme-helps-deliver-sustainable-change